Μάιος 2004
ΨΑΡΕΜΑ ΣΤΟΥΣ ΥΔΑΤΟΦΡΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Η επαρχία Λευκωσίας θα μπορούσε να ήταν ένας παράδεισος για τους ερασιτέχνες ψαράδες. Το γεγονός ότι δεν βρέχεται από θάλασσα δεν θα έπρεπε να τους ενοχλούσε καθόλου επειδή υπάρχουν εννέα φράγματα στην περιοχή. Όμως η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Και εξηγώ:
Τα εννέα (9) φράγματα της Λευκωσίας είναι:
Καλοπαναγιώτης: Το φράγμα αδειάζεται κάθε χρόνο και όλα τα ψάρια σκοτώνονται, οπόταν όλα τα στόκ των προηγούμενων χρόνων χάνονται και έτσι πάντοτε οι πέστροφες είναι μικρές ενώ θα μπορούσαμε να είχαμε μεγέθη ρεκόρ.
Καφίζης: Πολύ δύσκολη πρόσβαση. Περιορισμένος αριθμός ψαριών.
Λεύκα: Περιορισμένος αριθμός ψαριών. Το φράγμα αδειάζει συχνά. (Διαβάστε περισσότερα...)
Παλαιχώρι: Απότομες πλαγιές. Επικίνδυνο. Περιορισμένος αριθμός Πέστροφας.
Ξυλιάτος: Κλειστό για ψάρεμα.
Λύμπια: Θα είναι εντάξει σε λίγα χρόνια
Βυζακιά: Κλειστό για ψάρεμα.
Ταμασός: Λιγοστά ψάρια. (Σε 2-3 χρόνια θα είναι έτοιμος αν πράγματι έχει εμπλουτιστεί με Λαβράκι κλπ)
Αθαλάσσα: Μολυσμένο
ΚΑΛΟΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ: Εμπλουτίζεται με Πέστροφες (Rainbow). Το μέγεθος τους είναι συνήθως 6-8 εκατοστά και τοποθετούνται στο φράγμα γύρω στον Μάρτη - Απρίλη. Είναι πολύ μικρές για ψάρεμα και λόγω του επερχόμενου καλοκαιριού μπορούν να ψαρευτούν τον Οκτώβρη ή Νοέμβρη. Αυτή την εποχή έχουν ήδη βάλει αρκετό βάρος και το μέγεθος τους είναι αξιόλογο. Η θερμοκρασία του νερού έχει κατέβει αρκετά αλλά υπάρχει ένα "μικρό" πρόβλημα. Η βροχή. Η πρόσβαση στο φράγμα είναι πολύ περιορισμένη και λόγω των απότομων βουνοπλαγιών τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα. Οι ψαράδες χρησιμοποιούν ακόμα και σχοινιά για να κατέβουν στην όχθη. Ο κίνδυνος γίνεται ακόμα μεγαλύτερος με το βρεγμένο έδαφος. Στον τοίχο του φράγματος τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Λόγω υγρασίας και λόγω του ότι το νερό έχει κατέβει αρκετά, οι πέτρες είναι καλυμμένες με μια γλοιώδη ουσία. Ο τραυματισμός κάποιου που θα πατήσει πάνω είναι σχεδόν σίγουρος. Άρα πότε πρέπει να πάει κάποιος για ψάρεμα στον Καλοπαναγιώτη; Η καλύτερη εποχή είναι γύρω στον Φεβράρη ή Μάρτη. Τότε το φράγμα είναι γεμάτο, οι βροχές έχουν σχεδόν κοπάσει και τα πάντα είναι στεγνά γύρω από το φράγμα. Αλλά δυστυχώς μέχρι τότε το φράγμα έχει ήδη αδειάσει από τα τμήματα Αλιείας και Αναπτύξεως Υδάτων. Ο λόγος; Ο καθαρισμός του φράγματος από την λάσπη. Τουλάχιστον στη θεωρία. Από ότι φαίνεται χρησιμοποιούν αόρατα μηχανήματα τις νυχτερινές ώρες γιατί ποτέ δεν βλέπουμε κανένα να εργάζεται εκεί. Η άλλη θεωρία είναι ότι απλά θέλουν να αποξηράνουν τα χόρτα στο βυθό του φράγματος. Απορία: Γιατί πρέπει να αδειάσει πλήρως το φράγμα για να γίνει αυτό;
ΚΑΦΙΖΗΣ: Εμπλουτίζεται με Πέστροφες (Rainbow) τουλάχιστον μια φορά κάθε μερικά χρόνια !!! Όταν η παραγωγή του τμήματος αλιείας είναι μεγαλύτερη από ότι προέβλεψαν μερικές εκατοντάδες πέστροφες ελευθερώνονται στο φράγμα αυτό. Η ποσότητα των ψαριών είναι λίγη αλλά το μέγεθος τους πολύ ικανοποιητικό. Το ψάρεμα τους όμως πολύ δύσκολο. Το νερό είναι πολύ καθαρό και η πρόσβαση πολύ περιορισμένη. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι να φτάσει κάποιος στο φράγμα. Ο δρόμος σχεδόν ανύπαρκτος και οπωσδήποτε χρειάζεσαι 4x4 (προτιμότερο δανεικό !!!). Ακόμα και τότε αν καταφέρεις να βρείς το χωματόδρομο που οδηγεί στο φράγμα ανάμεσα σε όλους τους χωματόδρομους της περιοχής, χωρίς να καταλήξεις στην νεκρή ζώνη και στα χέρια των τούρκων στρατιωτών, τότε σου αξίζουν συγχαρητήρια.
ΛΕΥΚΑ: Κάποτε ήταν ένας μικρός παράδεισος για τους ψαράδες. Διάφορα είδη ψαριών κολυμπούσαν στο φράγμα όπως Μεγαλόστομο Λαβράκι, Πέστροφα, Κοκκινοφτέρα, Κυπρίνος, Χέλι κλπ. Η φυσική ισορροπία στο φράγμα ήταν τέλεια. Όλα αυτά όμως μέχρι πριν από δύο χρόνια (2002), όταν το φράγμα άδειασε εντελώς από τα τμήματα Αλιείας και Αναπτύξεως Υδάτων. Τότε όλα τα ψάρια αφέθηκαν στον ποταμό και στην λάσπη. Αποτέλεσμα πάρα πολλές χιλιάδες ψάρια νεκρά. Από τότε τίποτα δεν έγινε για να επανέλθει το φράγμα στην προηγούμενη κατάσταση. Απεναντίας και ενώ το τμήμα αλιείας δηλώνει ότι τοποθέτησε Πέστροφα, Κυπρίνο, Κοκκινοφτέρα και Κουνουπιέρη, ξαφνικά στο τέλος του Φεβράρη του 2004, το φράγμα αδειάζει και πάλι. Τώρα το φράγμα έχει εμπλουτιστεί με πέστροφες.
ΠΑΛΑΙΧΩΡΙ: Στο φράγμα υπάρχουν χιλιάδες Κυπρίνοι, Κοκκινοφτέρες, Χρυσόψαρα και μερικές Πέστροφες. Οι όχθες είναι πολύ απότομες και είναι πρακτικά αδύνατο να ψαρέψει κάποιος εκτός από τον τσιμεντένιο τοίχο μερικά μέτρα πάνω από την επιφάνεια του φράγματος. Φυσικά αντί για Πέστροφες θα πιάνει μπόλικα Χρυσόψαρα και μικρούς Κυπρίνους.
ΞΥΛΙΑΤΟΣ: Ένα πανέμορφο φράγμα μέσα σε δάσος από πεύκα. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια μπορούσες να ψαρέψεις Πέστροφες. Ξαφνικά εμπλουτίστηκε με το Μεγαλόστομο Λαβράκι και το τμήμα αλιείας αποφάσισε να απαγορεύσει το ψάρεμα για να "προστατεύσει" το νερόφιδο που ζει εκεί. Τα λαβράκια εκεί είναι χιλιάδες και αρκετά από αυτά 2-3 κιλά. Και το τμήμα Αλιείας "προστατεύει" το νερόφιδο από τους ανθρώπους. Μήπως τα Λαβράκια γνωρίζουν ότι αυτός ο ωραίος μεζές είναι προστατευόμενος; Ίσως υπάρχουν πινακίδες μέσα στο νερό και τα προειδοποιούν !!! (Συνέχεια...)
ΛΥΜΠΙΑ: Ακόμα ένα όμορφο φράγμα στο οποίο υπήρχαν Λαβράκια, Γατόψαρα, Τιλάπιες, Κυπρίνοι, Κοκκινοφτέρα κλπ. Ξαφνικά το τμήμα αλιείας αποφάσισε να μεγαλώσει την χωρητικότητα του φράγματος. Και ποιος είναι ο τρόπος που μόνο αυτοί γνωρίζουν καλύτερα; Αποξήρανση του φράγματος. Αυτό και έγινε. Όλα τα ψάρια σκοτώθηκαν. Στο κάτω - κάτω ποιος ενδιαφέρεται για την υδρόβια ζωή που χρειάστηκε τόσα χρόνια για να δημιουργηθεί; Το έγκλημα όμως συνεχίζεται. Δύο χρόνια μετά το φράγμα ήταν και πάλι γεμάτο. Εμπλουτίστηκε με Γατόψαρα, Κυπρίνους, Λαβράκια, Χρυσόψαρα, Τιλάπιες κλπ. Όλα καλά και ωραία. Όμως στις αρχές του 2004 όλο το νερό από το φράγμα αφαιρέθηκε και τα τμήματα Αλιείας και Αναπτύξεως Υδάτων δεν μπορούν να εξηγήσουν πως έγινε!!! Τώρα το φράγμα είναι και πάλι γεμάτο αλλά θα χρειαστούν ακόμα μερικά χρόνια για να επανέλθει η απαιτούμενη ισορροπία.
ΒΥΖΑΚΙΑ: Ένα μυστηριώδες φράγμα. Έχει παραμείνει κλειστό για ψάρεμα εδώ και πολλά χρόνια χωρίς πειστική εξήγηση. Πιστεύαμε ότι όλες οι φυσικές ομορφιές της Κύπρου ανήκαν σε όλους τους κατοίκους. Φαίνεται όμως ότι τα χρήματα του φορολογούμενου πολίτη χρησιμοποιούνται και εδώ για μερικούς τυχερούς που ζουν στο διπλανό χωριό (Βυζακιά). Ποιος άλλος καλύτερος τρόπος υπάρχει να κρατηθούν μακριά οι ενοχλητικοί (ψαράδες); Μήπως υπάρχει βοήθεια εκ των έσω; Ρωτάτε το τμήμα Αλιείας.
ΤΑΜΑΣΟΣ: Εμπλουτίζεται με Πέστροφα. Περιορισμένες ποσότητες για ένα σχετικά μεγάλο σε έκταση φράγμα . Οι πιθανότητες να πιάσει κάποιος ψάρι είναι πολύ περιορισμένες. Έτσι κι αλλιώς όλες πεθαίνουν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες από τις ψηλές θερμοκρασίες. Αλλά ποιος ενδιαφέρεται ; Φαίνεται ότι κάποιοι έχουν εμπλουτίσει το φράγμα με μερικά Λαβράκια. Ότι καλύτερο. Είναι ιδανικό το φράγμα για αυτό το είδος ψαριού. Πιστεύουμε ότι επίσης υπάρχουν Κοκκινοφτέρες και Κυπρίνοι. Ακούγονται πολύ ωραία αυτά. Αλλά είναι μόνο θέμα χρόνου. Σε μερικά χρόνια όταν το φράγμα θα φτάσει σε μια ισορροπία, το νερό θα αφαιρεθεί και πάλι. Γιατί; Η ιστορία πάντοτε επαναλαμβάνεται. Έχουμε άλλωστε τόσα πολλά παραδείγματα. Ελπίζω εδώ να βγω λανθασμένος. Είναι το μοναδικό φράγμα της περιοχής Λευκωσίας που σε 2-3 χρόνια θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αξιόλογο ψάρεμα.
ΑΘΑΛΑΣΣΑ: Το νερό είναι μολυσμένο από τις αποχετεύσεις της Λευκωσίας. Το ψάρεμα απαγορεύεται. Τίποτα όμως δεν γίνεται για να λυθεί το πρόβλημα. Αλλά και πάλι, ποιο πρόβλημα; Ποιος ενδιαφέρεται έτσι κι αλλιώς;
Όπως αντιλαμβάνεστε τώρα η κατάσταση όσον αφορά το ψάρεμα στα γλυκά νερά στη Λευκωσία, είναι τραγική. Και γίνεται όλο και χειρότερη. Όμως κάποιοι πληρώνονται (από τα λεφτά του φορολογούμενου πολίτη) για να προωθούν και να προστατεύουν το ερασιτεχνικό ψάρεμα στην Κύπρο. Τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ διαφορετικά. Ο πολίτης θα έπρεπε να μπορεί να πάρει την οικογένεια του για μια επίσκεψη στο φράγμα, να απολαύσει τη φύση και να περάσει ωραίες στιγμές με τα παιδιά του. Απλά βάλτε αυτή την εικόνα στο μυαλό σας και σκεφτείτε τι χάνετε λόγω της αδιαφορίας κάποιων.
Ευχαριστώ για το χρόνο σας.